NextGEN Gallery Plugin Not found

Historia Podziału | Grupa Militarno-Historyczna Berliner Mauer

Historia Podziału

Wszystko zaczęło się z powodu przegrania przez Niemców II wojny światowej. Kiedy w 1945 roku nad Berlinem załomotała czerwona flaga ZSRR stało się jasne, że Sowieci będą musieli się podzielić terytorium Niemiec z państwami sprzymierzonymi, tj. USA, Wlk. Brytanią i Francją.W związku z tym utworzone zostały cztery strefy okupacyjne.Alianci opanowali zachodnie landy a Sowietom przydzielono wschodnią cześć byłej III Rzeszy.

Berlin jako stolica był traktowany autonomicznie i musiał być tak samo podzielony jak reszta państwa na cztery sektory. Problem tkwił w tym, że Berlin leży osiemdziesiąt kilometrów w linii prostej od nowo powstałej granicy z komunistyczną Polską. Sowietom było nie w smak to, że w samym środku ich wydzielonej strefy musieli dzielić się ¾ terytorium Berlina z kapitalistami z zachodu. Sowieci za wszelką cenę próbowali wygonić Aliantów ze stolicy, bo po pierwsze została by zlikwidowana kapitalistyczna wyspa, do której uciekali ich obywatele, którzy nie chcieli żyć pod wpływami Moskwy, a po drugie cała stolica była by pod panowaniem komunistów. Po czterech latach Związek Radziecki wpadł na pewien pomysł jak wykurzyć aliantów z Berlina. Postanowili stworzyć państwo, poprzez które mogli zamknąć granice. Oddzielili się pasmem zasieków i drutów kolczastych od zachodnich stref, co spowodowało zatrzymanie dostaw żywności i materiałów potrzebnych na funkcjonowanie alianckich części Berlina. Zamknięcie dróg i kolei było jedynym sposobem na pozbycie się Amerykanów ze stolicy. Sowieci chcieli głodem wyciąć kapitalistyczny wrzód jaki im wyrósł na socjalistycznej ziemi, ale Alianci znaleźli sposób na ominiecie granic. Były nim samoloty transportowe, które latały z całym towarem jaki jest potrzebny na w miarę dobre funkcjonowanie miasta. Akcja trwała osiem miesięcy. W końcu po długich negocjacjach Sowieci, ale ściśle kontrolowali tranzyt towarów do zachodniej części Berlina. Kolejny problem, z jakim nie mogli uporać się władze DDR, była ludność Berlina wschodniego. Obywatele zachodniej czy wschodniej części byli rozdzieleni za pomocą tablic informacyjnych ostrzegających o zmieniających się sektorach okupacyjnych. Problem tkwił w tym, że berlińczycy wschodni kontaktowali się z zepsutym światem zachodu, a co gorsza pracowali tam, zarabiając zachodnie marki i równocześnie wydawali je na zakupy w zachodnich sklepach. Oczywiście część zachodnich marek musiała być wymieniona na wschodnie pieniądze z powodu płacenia rachunków za mieszkania czy media, ale rząd nałożył niekorzystny kurs 1:4 co doprowadziło do tego,że nikt ich nie wymieniał w kantorach państwowych tylko na czarnym rynku u cinkciarzy. Szkodziło to gospodarce wschodnioniemieckiej, z powodu braku ludzi do pracy i odpływających pieniądzach na zachód. Kolejnym problemem była masowa emigracja wschodnich berlińczyków na zachodnie sektory, które były azylem przed komunistycznymi mackami. Trwało to do 1961 roku. kiedy przewodniczący rady państwa Walter Ulbricht postanowił, że zachodnie sektory oddzieli od wschodnich obywateli. Po raz drugi zachód został odcięty tylko tym razem otoczono wszystko murem o długości 156 km.W ten sposób wschodni decydenci uniemożliwili swoim obywatelom kontaktowanie się z rodzinami, które zostały po drugiej stronie muru. Na zachodzie zawrzało ale za bardzo nic nie mogli wskórać, rozbicie muru groziło wybuchem wojny, która i tak już trwała pod nazwą zimnej, między wschodem a zachodem europy.27 października 1961 naprzeciw siebie stanęło dziesięć czołgów Radzieckich i Amerykańskich. Stały tak dwa dni z lufami skierowanymi do siebie, w sercu Berlina.

Erich Honecker, który zastąpił Ulbrichta jeszcze bardziej uszczelnił Mur Berliński. Propaganda DDR nazwała mur Antyfaszystowskim. Mur został wzbogacony o oświetlenie i cały system alarmowy który był podłączony pod miny kierunkowe które wystrzeliwały śrut automatycznie bez ingerencji strażników granicznych. Cały pas graniczny był wzbogacony o 11 zapór przeciwpiechotnych i przeciwczołgowych. Zachód z obawy przed kolejną wojną światową nie robił nic co by mogło zmienić pozycję obywateli dwóch stron Berlina.

Do momentu zmian politycznych w Polsce i Związku Radzieckim, gdzie po objęciu władzy przez Michaiła Gorbaczowa i przegranej wojnie w Afganistanie Sowieci nie byli w stanie stawić oporu przed rewolucją jaka się zrodziła w środkowej Europie. Po 1989 roku runął domek z kart. Polska jak i wszystkie kraje ościenne Związku Radzieckiego otrzymały niepodległość, a Niemcy zanim dopuścili koparki sami młoteczkami roztrzaskiwali znienawidzony mur, który podzielił Ich na ponad czterdzieści lat. DDR jak i RFN połączyły się w jedność ale podobno piętno tego podziału jest widoczne jeszcze dziś.

 

Comments are closed.